ღღگروه1611 * نوادگان کوروش کبیرღღ

pershe — Mon, 04 Jan 2010 13:55:18 GMT

خدایا

تو آنچنانی که من دوست دارم!

پس مرا آنچنان کن که تو دوست داری..

دوسال است که رفته ای ... آیدین

1611 — Mon, 28 Dec 2009 09:04:35 GMT

ثانیه ها در رقابتی بی دلیل از هم پیشی می گیرند

و زمان همچون برق و باد می گذرد،

زمان می گذرد؛

مرگ...

و مرگ چه ناگهان همه را در می یابد

همه را...

بی هیچ تبعیضی!

و آدم ها،چه ناگهان و گاه چه نا به هنگام می روند

می روند...

گویی که هرگز در میان ما نبوده اند!

ولی

جسمشان،نه یادشان..!

که یادشان همیشه در یاد و خاطر و وجودمان جاوید خواهد ماند

همیشه...

جاوید!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

این دردی است که درمانی ندارد

زخمی است که مرحمی ندارد

زجری است که پایانی ندارد...

رفت... آنجنان که آمد..............................

هنوز هم روزها می گذرند و همه چیز تکراری و بدون تغییر...

هنوز هم برادر آب بر سنگ سیاه قبر یاورش می پاشد

هنوز هم مادر بی تاب و بی تاب و بی تاب تر از همیشه برای پاره تنش اش

و هنوز هم پدر منتظر بر گشتن پسر بزرگش

همه چیز تکرار می شود...

باز هم سکوی قهرمانی بی حرف و حدیث

باز هم پیروزی

باز هم بازیهای کاپیتان

باز هم زمستان ... ای لعنت بر این زمستان

تکرار ...

هنوز هم پدر و مادر و برادر داغدار هستند

هنوز هم جایی خالی است بر سکوی قهرمانی...هنوز هم برادر

یاد آور برادر است

بعد از دو سال هنوز هم من زیر لب می خوانم :

چه کنم با دل تنها

که نشد باور من

تو و ویرانی ؟...

خاموشی ؟...

کوهم مگر؟

چه کنم با غم دل ...

هیچ چیز تغییر نکرده

هنوز داغ رفتنت مثل همان روز اول آتش بر دل می زند

هنوز هم به یاد پرپر شدنت دیدن هر" ۷ "عذاب آور است

هنوز هم من از جاده بیزارم

هنوز هم باورش غیر ممکن است

وچه اشتباه بزرگی که گمان شود تو از خاطره ها رفته ای ...

چون هنوز هم که هنوز است ...

زنده یادی ...

این نیز بگذرد ؛ ولی...

pershe — Wed, 23 Dec 2009 09:44:18 GMT

این روزها که می گذرد

شادم

این روزها که می گذرد

شادم

که می گذرد

این روزها

شادم

که می گذرد...

pershe — Tue, 22 Dec 2009 11:20:24 GMT

ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد!

پی نوشت:

و من همان لحظه ای که پای در این کره ی خاکی سپید گذاردم؛

ایمان آوردم به فصل زیبای آغازم!.

کلٌّ یوم عاشورا و کلٌّ ارض کربُ و بلا

pershe — Thu, 17 Dec 2009 17:55:18 GMT

السّلام علی الحسین

و علی علی بن الحسین

و علی اولاد الحسین

و علی اصحاب الحسین

و علی العباس اخ الحسین

Wed, 16 Dec 2009 18:19:18 GMT

اما اگر از روی ترس فقط در پی آرام و لذت مهر باشيد

پس آنگاه بهتر آن است كه از زمين خرمن كوبی مهر دور شويد

و به آن جهان بی فصلی برويد كه می خنديد اما نه خنده ی تمام را

و می گرييد اما نه اشك تمام را

مهر چيزی نمی دهد مگر خود را و چيزی نمی گيرد مگر از خود

زيرا كه مهر بر پايه ی مهر پايدار است

هنگامی كه مهر می ورزيد نگوييد خدا در دل من است بگوييد من در دل خدا هستم.

و گمان مكنيد كه می توانيد مهر را راه ببريد

زيرا كه مهر اگر شما را سزاوار بشناسد شما را راه خواهد برد......

ادامه ی از با ما سخن از مهر بگو

Tue, 15 Dec 2009 19:39:18 GMT

شما را مانند بافه های جو در بغل می گيرد

شما را می كوبد تا برهنه كند

شما را می سايد تا سفيد كند

شما را می ورزد تا نرم شويد

و آنگه شما را به آتش مقدس خود می سپارد تا

نان مقدس شويد بر خوان مقدس خداوند

همه ی اين كارها را مهر با شما می كند

تا رازهای دل خود را بدانيد

و با اين دانش به پاره ای از دل زندگی مبدل شويد...

ادامه دارد.

mandana — Mon, 14 Dec 2009 06:34:36 GMT

مشغول درس خوندن بودم که بی اختیار تاریخ اون روز رو

کنار کتابم نوشتم

یهو به سرم زد که این تاریخ ها تا کجا ادامه دارن و

کجا تموم میشن برام

چه اعدادی روی سنگ قبرم حک میشه ؟

قدر لحظات رو باید بدونم...

pershe — Fri, 11 Dec 2009 13:03:18 GMT

خداحافظ ای من ِ گذشته ‌

مرا ببخش

ولی

راهی جز این برایم نمانده بود...

پی نوشت :

خدایا کمکم کن که بر سر پیمانم با خویشتن بمانم!

۲۰ آذر ۱۳۸۸

ایمیلی از طرف...

pershe — Wed, 09 Dec 2009 19:54:18 GMT

امروز صبح که از خواب بیدار شدی،

نگاهت می کردم؛و امیدوار بودم که با من حرف بزنی،حتی برای چند کلمه،

نظرم را بپرسی یا برای اتفاق خوبی که دیروز در زندگی ات افتاد،

از من تشکر کنی.

اما متوجه شدم که خیلی مشغولی،مشغول انتخاب لباسی که می خواستی بپوشی.

وقتی داشتی این طرف و آن طرف می دویدی تا حاضر شوی

فکر می کردم چند دقیقه ای وقت داری که بایستی و به من بگویی:

سلام؛

اما تو خیلی مشغول بودی.

یک بار مجبور شدی منتظر بشوی و برای مدت یک ربع کاری نداشتی جز آنکه روی یک صندلی بنشینی.

بعد دیدمت که از جا پریدی.خیال کردم می خواهی با من صحبت کنی؛

اما به طرف تلفن دویدی و در عوض به دوستت تلفن کردی تا از آخرین شایعات با خبر شوی.

تمام روز با صبوری منتظر بودم.

با اون همه کارهای مختلف گمان می کنم که اصلاً وقت نداشتی با من حرف بزنی.

متوجه شدم قبل از نهارهی دور و برت را نگاه می کنی،شاید چون خجالت می کشیدی که با من حرف بزنی،

سرت را به سوی من خم نکردی تو به خانه رفتی و به نظر می رسید که هنوز خیلی کارها برای انجام دادن داری.

بعد از انجام دادن چند کار،تلویزیون را روشن کردی.نمی دانم تلویزیون را دوست داری یا نه؟

در آن چیزهای زیادی نشان می دهند و تو هر روز مدت زیادی از روزت را جلوی آن می گذرانی؛

در حالی که درباره هیچ چیز فکر نمی کنی و فقط از برنامه هایش لذت می بری...

بازهم صبورانه انتظارت را کشیدم

و تو در حالی که تلویزیون را نگاه می کردی،شام خوردی؛ و باز هم با من صحبت نکردی.

موقع خواب...،

فکر می کنم خیلی خسته بودی.

بعد از آن که به اعضای خانواده ات شب به خیر گفتی،

به رختخواب رفتی و فوراً به خواب رفتی.

اشکالی ندارد.

احتمالاً متوجه نشدی که من همیشه در کنارت و برای کمک به تو آماده ام.

من صبورم،

بیش از آنچه تو فکرش را می کنی.

حتی دلم می خواهد یادت بدهم که تو چطور با دیگران صبور باشی.

من آنقدر دوستت دارم که هر روز منتظرت هستم.

منتظر یک سر تکان دادن،دعا،فکر،یا گوشه ای از قلبت که متشکر باشد.

خیلی سخت است که یک مکالمه یک طرفه داشته باشی...

خوب،

من باز هم منتظرت هستم؛

سراسر پر از عشق تو...

به امید آنکه شاید امروز کمی هم به من وقت بدهی.

آیا وقت داری که این را برای کس دیگری هم بفرستی؟

اگر نه،عیبی ندارد،

می فهمم و هنوز هم دوستت دارم.

روز خوبی داشته باشی...

دوست و دوستدارت : خدا

پی نوشت :

این مطلب رو یکی از دوستای عزیزم برام میل زده بود و پیشنهاد داده بود که بذارم تو وبمون و من هم با کمال میل گذاشتم !

ازت بی نهایت ممنونم گلم.

به نظر من که مطلب واقعا جالب و قابل تاملیه!

از اون مطلبایی که هر بار با خوندنش دقیقا به اندازه ی بار اولی که خوندم لذت می برم و البته در این مورد.. احساس شرمندگی از خدای مهربونم بهم دست میده...