- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
زندگـــی
صحنه ی یکتای هنرمندی ماست
هرکسی نغمه ی خود خواند و
از صحنه رود
صحنه پیوسته بجاست
خرم آن نغمـــه که مردم
بسپارند به یـــاد
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ما زنده بر آنیم که آرام نگیریم
موجیــم
که آسودگی مــا
عــدم ماست
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
